'Het was geen knock-out' – Vechticoon Bas Rutten vertelt wat écht zijn carrière stopte
Hij vocht als een beest, maar stapte uit op zijn hoogtepunt. Jarenlang dachten fans dat een nekblessure of een harde klap zijn carrière stopzette. Nu legt de Nederlandse UFC en vechtlegende Bas Rutten zelf uit waarom hij het vechten achter zich liet.
Lees ook
'5.000 fans, nul kaarten, en Conor McGregor' – UFC maakt Witte Huis-event exclusief
‘Zijn dood klopt niet’ – Populaire bokser overlijdt onder verdachte omstandigheden
Niet de nek, maar de pezen
Het was geen gebroken bot, geen knock-out, geen spectaculaire blessure in de ring. Het was iets veel frustrerenders: chronische peesontsteking in beide armen. En de pijn was slopend.
“Ik had 45 minuten,” zegt Rutten. “Daarna wist ik: dan komt het. Twee uur lang helse pijn.” Elke training was een race tegen de klok. Soms voelde hij de eerste tikken van de pijn al na één stoot op de bokszak.
Het verwoestte zijn plezier. “Ik hou van afzien, maar dit was iets anders. Het vrat m’n motivatie op.”
Hollywood maakte het erger
Tijdens een opnamesessie voor een tv-serie viel Rutten op zijn hoofd. Pas weken later zag hij in de spiegel dat zijn arm begon te slinken. Een zenuwbeschadiging, geen direct gevolg van gevechten. “Mijn schouder verdween letterlijk. Maar dát was niet de reden dat ik stopte.”
Seagal? Geweldige showman, geen straatvechter
Over Steven Seagal is hij verrassend mild. “Als acteur? Geweldig. En Aikido? Prachtig om te zien. Maar puur Aikido in een MMA-kooi? Vergeet het maar.”
Rutten erkent dat bepaalde technieken uit Aikido in MMA bruikbaar zijn, maar vindt het misleidend om te doen alsof je er een echte vechter mee verslaat. Toch vertelt hij met respect over het moment waarop Seagal een frontkick voorspelde – en dat die inderdaad viel. “Hij zei: vanavond gaat Machida precies hetzelfde doen. En hij deed het. Moet je toch nageven.”
Eén stijl is nooit genoeg
Rutten weet als geen ander dat specialiseren niet werkt in het moderne vechten. Hij begon als striker, verloor op de grond, en trainde zichzelf tot submission-expert. “Mijn laatste verlies was een submission. De acht gevechten daarna won ik – allemaal met submissions.”
Zijn les aan jonge vechters is duidelijk: “Stop met alleen slaan. Leer alles. En leer vooral wat je niet kan.”
Plaats reactie
0 reacties
Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.
Bekijk alle reacties