‘Wat een klap!’ - Kickboksbaas Peter Aerts brute KO op Le Banner gaat opnieuw viraal

De sloophamer van Peter Aerts maakt in 2026 opnieuw indruk. Oude beelden van zijn legendarische knock-out op Jérôme Le Banner duiken overal op. En wie ze ziet, weet meteen weer: dit was een echte kickboksbaas.

Toen Aerts geen genade kende

De datum: 20 juli 1997. De plek: K-1 Dream in Nagoya, Japan. Peter Aerts had dat jaar al korte metten gemaakt met onder anderen Andy Hug en Jean-Claude Leuyer. Maar het was zijn KO op de keiharde Fransman Jérôme Le Banner die zijn comeback compleet maakte – en vandaag opnieuw het internet verovert.

Aerts, toen pas 26 jaar, had een paar zware jaren achter de rug. Zijn trilogie met Mike Bernardo had zijn tol geëist, maar ook zijn status als publiekslieveling verstevigd. In K-1 Kings '97 had hij Andy Hug, de toenmalige K-1 Grand Prix-kampioen, in de eerste ronde tot stoppen gedwongen. Nog geen maand later zette hij Leuyer opzij. En toen kwam Le Banner.

Een klap die de tijd overleeft

Wat die avond in Japan gebeurde, staat in het geheugen van vechtsportfans gegrift. Aerts deinsde geen moment terug. Hij ging vol in de aanval, vond zijn ritme en sloeg Le Banner neer met een rechter die door merg en been ging. De Fransman ging languit, de scheidsrechter greep direct in.

Het was het soort knock-out waar geen woorden voor nodig zijn. Alleen stiltes. En nu, bijna dertig jaar later, gaat het fragment rond op TikTok, Instagram en X. Jonge fans reageren met open mond. Oudere vechters geven het door met trots.

Waarom het nu weer leeft

In een tijd waarin veel vechters meer bezig zijn met marketing dan met vechten, herinnert Aerts’ KO ons eraan wat échte impact is. Geen show, geen opsmuk. Gewoon: opstaan, vechten en afmaken. Puur kickboksen. Het is een stijl die bij Aerts hoorde als zijn bijnaam: The Dutch Lumberjack.

Wat ook meespeelt: Aerts blijft populair. Hij duikt af en toe op bij gala’s, spreekt open over zijn loopbaan en wordt steeds vaker genoemd als voorbeeld voor een nieuwe generatie. Zijn overwinning op Le Banner in 1997 staat dan ook symbool voor een tijd waarin alles in de ring beslist werd – en dat spreekt, ook in 2026, nog altijd tot de verbeelding.