Frank Muñoz de voormalige topkickbokser stond ooit in de ring tegenover Rico Verhoeven. Nu stond hij oog in oog met de dood. Een beroerte veranderde zijn leven in één klap.

Hij bracht zijn dochter naar school en daarna viel alles stil

21 november begon als een normale dag. De Spaanse kickbokser bracht zijn dochter van drie naar school op Menorca, waar hij sinds zijn sportieve carrière bij de politie werkt. Maar vlak daarna viel de rechterkant van zijn lichaam uit.

Hij kon niet meer praten. Hij hoorde alles, zag hoe zijn vrouw binnenkwam, maar was volledig gevangen in zijn eigen lijf. Op Instagram deelt hij vandaag zijn verhaal.

Muñoz dacht dat hij zou sterven

“Ik voelde geen angst of pijn. Alleen woede en verdriet,” schrijft Muñoz op Instagram. Hij dacht aan zijn vrouw, dochter en ouders. In een paar seconden werd hij uit zijn leven geslingerd.

De ambulance bracht hem eerst naar het lokale ziekenhuis, daarna per helikopter naar een gespecialiseerd centrum op Mallorca. Daar werd hij geopereerd aan een prop die de toevoer van zuurstof naar zijn hersenen blokkeerde.

De prognose was zwaar, maar Muñoz vocht terug

Hij werd wakker op de intensive care. Kon niet praten. Zijn rechterkant deed niets meer. De neuroloog voorspelde meer dan een jaar revalidatie. Alles moest opnieuw. Douchen, eten, bewegen.

Zijn lijf had hem in de steek gelaten. Maar Muñoz besloot om die strijd aan te gaan zoals hij altijd deed: als vechter.

Na zeven weken was hij weer op de been

Wat niemand had verwacht, gebeurde toch. Dag na dag gaf zijn lichaam antwoord. De spieren kwamen terug. Het praten ging weer. En zeven weken na zijn beroerte stond Muñoz alweer op eigen benen. Zonder zichtbare schade. Terug op zijn werk. Terug in het leven.

Dankbaarheid en geloof houden hem overeind

De bijna-doodervaring heeft hem veranderd. Hij spreekt open over meditatie, gebed en een groter iets dat hem overeind heeft gehouden. Hij zegt dankbaar te zijn. Voor zijn gezin, zijn herstel, maar ook voor de mensen om hem heen. “Het leven is breekbaar. En ook nog een cadeau.”