Glory-sloper Cvjetićanin doet keiharde belofte aan Laïdouni – clash op 7 februari

Twee vechters. Eén ring. Alles op het spel. Op 7 februari in het GelreDome treffen Miloš Cvjetićanin en Sofian Laïdouni elkaar in een kwartfinale die geen opbouwfase lijkt te kennen. Beiden weten wat er nodig is: drie keer winnen op één avond om de laatste heavyweight standing te zijn. Maar eerst moeten ze elkaar overleven. En Mlos wil het hoofd van Laidouni mee naar huis nemen.

Cvjetićanin wil revanche én respect

Cvjetićanin komt met vuur in zijn ogen naar Arnhem. Hij vocht acht keer in twaalf maanden, stond in de finale van Collision 8, maar kwam daar stil te staan. Geen excuses, zegt hij. Maar de frustratie is voelbaar. “Ik had geen kracht meer. Ik heb fouten gemaakt, en dat gebeurt me geen tweede keer.”

Over Laïdouni is hij open: “Hij is een van de beste in Glory. Slim, technisch, gevaarlijk. Maar ik ben agressiever, slimmer en losser. Mijn stijl past niet in een hokje.”

Zijn toon is rustig, maar zijn woorden laten weinig twijfel. “In de ring ben ik een killer. Ik wil zijn hart eruit slaan. Zijn hoofd van zijn schouders. Niet om te choqueren, maar omdat ik weet dat dat moet. Er is geen ruimte voor half werk op een avond als deze.”

Laïdouni vecht liever dan dat hij praat

Sofian Laïdouni is een vechter die zich niet laat meeslepen door grote woorden. Hij versloeg zwaargewichten als Jamal Ben Saddik en Levi Rigters, maar blijft nuchter. “Ik verkoop geen gevechten met woorden. Mijn kunst zit in de ring. Daar laat ik zien wie ik ben.”

Ook hij weet wat er nodig is. Drie partijen, één nacht, en geen ruimte voor fouten. “Waarschijnlijk eindigt het met een knock-out. Misschien ik, misschien hij. Dat maakt het spannend. Maar geloof me, we gaan vechten. En het publiek gaat rechtstaan.”

Over Cvjetićanin? “Hij is gevaarlijk. Maar ik ben voorbereid. Ik weet wat ik moet doen.”

Geen show, geen maskers – alleen strijd

Ze maken geen ruzie. Ze gooien geen tafels om. Maar de dreiging hangt voelbaar in de lucht. “Iedereen probeert zich anders voor te doen. Zet een zonnebril op, schreeuwt wat”, zegt Cvjetićanin. “Wij zijn gewoon onszelf. En dat maakt het gevaarlijker.”

Beiden weten dat hun gevecht misschien wel de toon zet voor de hele avond. “Wij openen het toernooi”, zegt Laïdouni. “En we gaan zorgen dat niemand daarna nog rustig op zijn stoel kan blijven zitten.”