Historie: ‘De laatste officiële Bare Knuckle bokswedstrijd’

De Iers-Amerikaanse zwaargewicht bokser John Lawrence Sullivan (1858-1918), bekend als de Boston Strong Boy, versloeg de Iers-Amerikaanse bokser John Joseph Killion (1859-1937), beter bekend als “Jake” Kilrain, in een wedstrijd die 75 ronden duurde.

ZIE OOK>> Nederlander Hubert Geven in 8-man Bare Knuckle toernooi

Tijdens de zwaarbevochten wedstrijd verloor Kilrain aan het begin van de 76e ronde toen zijn coach, Professor Mike O’Donovan, de handdoek in de ring gooide. Kilrain had niet willen opgeven, omdat hij dacht dat hij Sullivan zou overtroeven, maar O’Donovan verdedigde zijn acties en stond erop dat Kilrain zou zijn gestorven als de strijd zou zijn voortgezet.

Nieuwe regels

De Sullivan-Kilrain-strijd was een van de eerste Amerikaanse sportevenementen die in de nationale pers werd besproken, en het kan terecht worden genoemd als een van de grootste titelgevechten van de Victoriaanse tijd. Het Sullivan-Kilrain-gevecht werd gevoerd volgens de herziene London Prize Ring Rules, in tegenstelling tot het moderne boksen gebaseerd op de Marquess of Queensberry Rules.

In plaats van getimede rondes, werd een ronde afgesloten als de vechter verslagen werd door een stoot of een worp, waarna hij 30 seconden kreeg om te rusten en acht extra seconden om “tot nul te komen” of terug te keren naar het midden van de ring waar een “lijn” werd getrokken om vervolgnes de strijd met zijn tegenstander opnieuw aan te gaan.

Geen tijd limieten

Bijgevolg waren er geen ronde limieten voor gevechten. Wanneer een man niet meer kon vechten, zou hij de verliezer worden verklaard en zou het gevecht gestopt worden. Gevechten kunnen ook eindigen als ze van tevoren zijn opgebroken door oproer, politie-interferentie of vuile trucjes, of als beide mannen bereid waren te accepteren dat de wedstrijd een gelijkspel was.

Terwijl gevechten enorm veel rondes zouden kunnen hebben, zouden de ronden in de praktijk vrij kort kunnen zijn, met vechters die doen alsof ze van kleine slagen afkomen om te profiteren van de rustperiode van 30 seconden. De Sullivan-Kilrain-strijd vond plaats voor een menigte van 3.000 fans, van wie de meesten met de trein vanuit New Orleans waren aangekomen op de geheime locatie net ten zuiden van Hattiesburg, Mississippi.

Mannen van staal

Het werd op een geheime locatie gehouden omdat blote vuist boksen in die tijd verboden was in alle toenmalige 38 staten. Het gevecht van twee uur en 16 minuten vond plaats in een buitenring in direct zonlicht met de thermometer die 30 ° celcius in de schaduw registreerde. Ijzeren mannen? Ongetwijfeld dat inderdaad!

Op latere leeftijd werden Sullivan en Kilrain goede vrienden. Toen Sullivan in 1918 stierf, diende Kilrain als een drager van de kist op zijn begrafenis.