Coach Maik Polanen: “Ik geloof heilig dat Michael Boapeah het Glory 105 toernooi wint”

Het vertrouwen spat eraf. Op de mediadag van GLORY 105 spreekt Maik Polanen met vuur over zijn vechter. Michael Boapeah staat aan de vooravond van het zwaargewichttoernooi en zijn coach twijfelt geen seconde.

Volgens Polanen is dit geen deelname om erbij te zijn. Dit is een aanval op de winst.

Het moment waarop alles samenkomt

Maik Polanen ziet zijn vechter op precies het juiste moment pieken. In Amsterdam noemt hij Michael Boapeah een man die klaar is voor het grote podium. Het zwaargewicht toernooi van GLORY 105 voelt voor hem als het startschot van iets groters.

Polanen benadrukt dat een toernooi altijd onvoorspelbaar is. Niet altijd wint de beste, zegt hij. Maar dit keer gelooft hij dat alle puzzelstukken kloppen.

Een nieuw tijdperk bij Glory

De coach spreekt openlijk over het tijdperk na Rico Verhoeven. Volgens hem laat GLORY zien dat het verder kan, met toernooien in meerdere divisies. Dat juicht hij toe, al plaatst hij ook kanttekeningen bij de uitvoering en de korte hersteltijd tussen gevechten.

Voor Boapeah ziet hij vooral kansen. Hij noemt hem fysiek sterk, mentaal scherp en hongerig. Precies de eigenschappen die nodig zijn in een avond waar alles kan kantelen.

Niet elke kampioen is een toernooivechter

Polanen maakt duidelijk dat niet elke vechter floreert in dit format. Hij wijst daarbij op zijn andere topper, Tarik Khbabez. Volgens hem is Tarik geen toernooivechter, maar iemand die beter tot zijn recht komt in een titelgevecht over meerdere rondes.

Dat onderscheid is belangrijk, zegt hij. Een toernooi vraagt iets anders. Sneller herstellen, sneller schakelen en omgaan met chaos. In die chaos ziet Polanen juist Boapeah excelleren.

De keuze voor het risico

De weg naar dit toernooi was niet zonder risico. Polanen vertelt hoe zijn team werd gebeld nadat een andere vechter afviel. De keuze was simpel. Ze zeiden direct ja. Geen twijfel, geen aarzeling.

Volgens de coach past dat bij zijn gym. Zijn vechters deinzen nergens voor terug, maar hij benadrukt dat hij nooit een gevecht zou aannemen als hij niet volledig gelooft in de kansen van zijn man.

Trash talk als brandstof

Ook de woordenstrijd met tegenstander Moriy Kromah komt aan bod. Polanen houdt ervan. Niet omdat hij ruzie zoekt, maar omdat het aandacht trekt. Volgens hem leeft de sport van emotie en verhalen.

Wel vindt hij dat er grenzen zijn. Te veel woorden kunnen afleiden. Maar een beetje spanning hoort erbij. Het zorgt ervoor dat mensen willen kijken, en dat is volgens Polanen nodig om het kickboksen verder te laten groeien.

Geloof als basis

Aan het eind blijft één boodschap hangen. Polanen gelooft niet half, hij gelooft volledig. Hij kent zijn vechter, zijn voorbereiding en zijn mindset.

Daarom zegt hij het zonder omwegen: hij gelooft heilig dat Michael Boapeah dit toernooi gaat winnen.