Oleksandr Usyk kiest voor Rico Verhoeven in Egypte – is dit het begin van het einde?

Dit is geen standaard titelverdediging. Oleksandr Usyk slaat de rij met uitdagers over en vecht op 23 mei tegen Rico Verhoeven in Giza, Egypte. Die keuze voelt als een duidelijke boodschap: de kampioen bepaalt zelf hoe zijn laatste hoofdstuk eruitziet. En de fan vragen zich af, is dit het begin van het einde voor de Oekraïner.

Het gevecht, aangekondigd door Turki Alalshikh en Ring Magazine onder de naam ‘Glory in Giza’, zet de WBC-zwaargewicht titel van Usyk op het spel tegen de langdurige GLORY-kickbokskampioen.

Verhoeven stapt voor het eerst sinds 2014 weer een profboksring in. Alalshikh verdedigde de match-up door te stellen dat het “geen lolletje, maar een gevaarlijk gevecht” is.

Usyk stapt buiten de vaste volgorde

Usyk bezit momenteel drie wereldtitels bij de zwaargewichten. Hij zit in een vrijwillige verdedigingsperiode, waarin hij zelf een tegenstander mag kiezen. Veel kenners rekenden op een partij tegen Deontay Wilder, maar die besloot verder te gaan met zijn geplande duel tegen Derek Chisora.

Daardoor verschoof het speelveld. Agit Kabayel geldt als eerstvolgende in lijn. Daarna zouden namen als Murat Gassiev of Moses Itauma in beeld komen voordat de verplichte verdedigingen van IBF en WBO weer zouden gelden. Toch kiest Usyk niet voor die route. Hij stapt uit de vaste volgorde en kiest voor een cross-overgevecht.

Controle boven verplichting

Met drie gordels in handen heeft Usyk een machtspositie die maar weinig zwaargewichten ooit hadden. Hij won eerder van Mairis Briedis en Gassiev bij cruiserweight en versloeg bij de zwaargewichten onder anderen Anthony Joshua, Tyson Fury en Daniel Dubois, sommigen zelfs twee keer.

Op zijn 39ste lijkt hij niet meer bezig met bewijzen, maar met regie. Hij bepaalt zijn tempo en zijn tegenstanders. Een zege op Verhoeven zou hem de ruimte geven om daarna nog één grote stap te zetten, mogelijk richting de winnaar van Fabio Wardley tegen Daniel Dubois.

De structuur van de divisie blijft bestaan, maar Usyk kiest zijn eigen pad. Als deze lijn wordt doorgezet, kan ‘Glory in Giza’ later worden gezien als het moment waarop de kampioen besloot zijn afscheid zelf te regisseren, in plaats van nog één keer de hele rij af te werken.