Anthony Joshua spreekt voor het eerst na dodelijk auto-ongeluk – 'My Brothers Keeper'

Een harde klap, letterlijk en mentaal. Anthony Joshua spreekt voor het eerst na het drama in Nigeria waarbij hij gewond raakte en twee dierbare vrienden omkwamen.

Drie woorden zeggen alles over zijn verdriet

Op Instagram deelde de Britse zwaargewichtbokser een sobere foto. Hij zit stil op een bank, naast anderen. Eén van hen houdt een ingelijste foto vast van zijn overleden vriend Sina Ghami. De boodschap onder het beeld: “My Brothers Keeper.” Meer woorden zijn er niet nodig.

Het ongeluk gebeurde op 30 december in Ogun State, Nigeria. Joshua zat als passagier in een auto die met hoge snelheid tegen een stilstaande vrachtwagen botste. De auto had naar verluidt een klapband tijdens een inhaalmanoeuvre. Sina Ghami en Latif “Latz” Ayodele, allebei nauwe leden van Joshua’s team, overleden ter plekke. Joshua werd opgenomen in het ziekenhuis, maar inmiddels is hij terug in het Verenigd Koninkrijk.

Bokswereld leeft mee met Joshua’s verlies

Sina Ghami werkte jarenlang als strength & conditioning coach voor Joshua. Ayodele was actief als trainer in zijn kamp. De verliezen zijn niet alleen persoonlijk, maar raken ook zijn directe sportomgeving. De herdenkingsdiensten voor beide mannen vinden dit weekend plaats in Londen.

In de bokswereld kwamen al snel steunbetuigingen. Jake Paul, Tyson Fury en promotor Eddie Hearn spraken openlijk hun medeleven uit. Hearn schreef: “Met lood in mijn hart. Twee geweldige mannen. Rust in vrede, Sina en Latz.”

Waarom dit moment verder reikt dan sport

Het drama raakt veel meer dan alleen de fans van Joshua. De zaak rond de bestuurder van het voertuig die vroeg Joshua achterin te gaan zitten loopt nog. De man wordt beschuldigd van roekeloos rijgedrag en het rijden zonder rijbewijs. Hij ontkent de aanklachten en claimt dat de remmen het begaven.

Joshua’s stilzwijgen na het ongeluk viel op. Dat hij nu, met één korte zin, zijn verdriet deelt, maakt zijn reactie des te krachtiger. In een sport waar kracht vaak met vuisten wordt gemeten, is dit een zeldzaam moment van stilte — en pure kwetsbaarheid.