BJJ legende onthult waarheid over steroidengebruik: ‘ik bewijs het’

Mikey Musumeci, een van de grootste namen in Brazilian Jiu-Jitsu (BJJ), is altijd eerlijk geweest over de problemen in zijn sport. En nu heeft hij opnieuw geen blad voor de mond genomen.

In een openhartig gesprek met onze redactie vertelde Musumeci dat het gebruik van prestatiebevorderende middelen (PED’s) in BJJ zo gewoon is geworden, dat het haast als ‘normaal’ wordt gezien. Voor hem was deze realisatie niet makkelijk, vooral omdat het hem al op jonge leeftijd raakte.

Als kind kwam Musumeci erachter dat zijn helden op steroïden zaten

Toen hij nog een kind was, keek Musumeci vol bewondering naar de topvechters in zijn sport. Deze mannen waren zijn voorbeelden, zijn helden. Maar het duurde niet lang voordat hij ontdekte dat deze sporters niet alleen door hard werken zo goed waren. Steroïden speelden ook een grote rol. “Als kind dacht ik echt dat je geen wereldkampioen kon worden zonder steroïden,” gaf Musumeci eerlijk toe. “Al die mensen waar ik naar opkeek, namen zoveel steroïden.”

Dat was een harde klap voor de jonge Mikey. Hij besefte ineens dat de helden die hij bewonderde zoals Gordon Ryan , vals speelden. Maar in plaats van gefrustreerd op te geven, haalde hij zijn inspiratie uit een onverwachte hoek.

Geïnspireerd door worstellegende Dan Gable: harder werken dan de rest

Toen Musumeci ontdekte dat steroïden zo’n grote rol speelden in de sport, liet hij zich niet ontmoedigen. Hij pakte het juist anders aan. Geïnspireerd door Dan Gable, een legendarische worstelaar, besloot hij dat hij zijn rivalen niet nodig had om zijn dromen te bereiken.

Hij zou gewoon harder werken dan wie dan ook. “Ik wist dat als ik gewoon meer moeite deed dan zij, ik ze kon verslaan,” zei Musumeci vastberaden. Zijn tegenstanders hadden misschien een fysiek voordeel, maar Musumeci rekende op zijn mentale kracht en keiharde toewijding.

In de BJJ-wereld zijn steroïden nu de norm

Hoe verder Musumeci zijn carrière opbouwde, hoe meer hij merkte dat het probleem alleen maar groeide. Steroïden waren overal. Wat vroeger misschien nog iets stiekems was, werd nu openlijk geaccepteerd. “In jiu-jitsu zit iedereen zoveel aan de steroïden dat het nu de norm is geworden,” zei hij. “Ze kijken naar jou alsof jij de vreemde bent, alsof je raar bent als je niet meedoet.”

Voor Musumeci voelde het alsof hij in een wereld was beland waar vals spelen niet alleen werd getolereerd, maar bijna verwacht. Voor iemand die zijn hele leven had gebouwd op eerlijkheid en hard werken, was dat moeilijk te verteren.

Een moeilijke keuze: zwijgen of zich uitspreken

Mikey Musumeci stond op een kruispunt. Hij kon ervoor kiezen om stil te blijven en zich te conformeren aan de normen van de sport, zoals zovelen doen. Dat zou de makkelijke weg zijn. Geen gedoe, geen vijanden maken. Of hij kon de moeilijkere weg kiezen: zijn stem gebruiken om de cultuur van dopinggebruik in BJJ aan de kaak te stellen. “God heeft me de kans gegeven,” zei hij. “Hij test me. Moet ik iets zeggen of gewoon stil blijven? Het is makkelijker om stil te blijven, toch? Vrienden blijven met iedereen. Of spreek ik me uit en probeer ik het verschil te maken?”

Musumeci wist wat hem te doen stond. Hij voelde de verantwoordelijkheid om een voorbeeld te zijn voor anderen en te laten zien dat het wél mogelijk is om op een eerlijke manier succesvol te zijn. Zelfs als dat betekent dat hij tegen de stroom in moet zwemmen in een sportwereld die gewend is geraakt aan doping.