UFC-legende Khabib over Thaise gyms: ‘was verboden gebied voor mij’

| door Alex Kowalski

Een legende met 29 zeges en nul verliespartijen. Maar ook iemand met strikte principes. Khabib Nurmagomedov was jarenlang het gezicht van de UFC, maar kreeg nooit toegang tot een van de bekendste MMA-gyms in Thailand. En dat was geen toeval. Zijn vader verklaarde het tot verboden gebied.

Lees ook

Oud-UFC-vechter Swick onthult waarom de deur dicht bleef

AKA Thailand, een gym opgericht door voormalig UFC-vechter Mike Swick, is een populaire bestemming voor topvechters. Toch kwamen Khabib en zijn team er nooit trainen. Niet vanwege een ruzie of persoonlijke vete, maar door een bewuste keuze van Khabibs vader en coach, Abdulmanap Nurmagomedov.

“Zijn vader vond Thailand een afleiding,” vertelde Swick in een interview met Red Corner MMA. “Hij wilde dat zijn jongens gefocust bleven. Dus Khabib kwam niet, en de rest van zijn team ook niet.”

Hoewel veel vechters uit Dagestan inmiddels wel in Thailand trainen, gold dat dus niet voor Khabib of Islam Makhachev. “Nu Khabib met pensioen is, zou hij misschien alsnog eens langskomen. Ik zou het geweldig vinden,” aldus Swick.

Discipline boven comfort

Voor Khabib draaide alles om toewijding. Zijn trainingen waren strak gereguleerd. Hij trainde jarenlang onder zijn vader en later met topcoaches als Javier Mendez bij AKA in Californië, samen met toppers als Daniel Cormier en Cain Velasquez. Maar plezier, zon of strand kwamen daar niet aan te pas.

Abdulmanap geloofde heilig in structuur. En in zijn ogen hoorde Thailand daar niet bij. Terwijl andere vechters naar Phuket trokken voor sparringsessies én ontspanning, koos Khabib voor het vertrouwde, sobere pad. Geen afleiding. Geen ruimte voor luxe.

Eigenlijk wilde hij voetballer worden

Wat veel fans vergeten: Khabib wilde aanvankelijk helemaal geen vechter worden. “Voetbal is mijn sport,” zei hij onlangs nog op een internationaal sportcongres. “Ik keek als kind alleen maar voetbal. Dat was mijn droom.”

De overstap naar MMA was volgens hem ‘per ongeluk’. Zijn vader was coach, zijn omgeving draaide om vechtsport — dus rolde hij erin. “Maar in mijn hart is voetbal altijd nummer één gebleven.”

Zijn liefde voor sport zit diep. Maar wat hem typeerde, was zijn rust. Zijn controle. En zijn keuzes — zelfs als dat betekende dat hij sommige deuren zelf dicht hield.

Lees het artikel op de mobiele website

Net binnen

Bekijk meer artikelen