Trots en kracht klinken door in zijn woorden. Peter Aerts blikt terug op het jaar waarin hij onverslaanbaar was. In 1995 won hij al zijn gevechten en kroonde zich opnieuw tot K‑1 World Grand Prix‑kampioen.
Peter Aerts begon zijn internationale doorbraak al in 1994. Hij stond in Amsterdam tegenover de Duitse vechter Markus Fuckner en versloeg hem technisch knock‑out om zijn WMTA zwaargewicht titel te behouden. Die overwinning was alleen het begin. Een paar maanden later stond hij in Tokyo in het prestigieuze K‑1 World Grand Prix ’94. Daar vocht hij tegen Rob van Esdonk, die hem in de eerste ronde neer haalde.
Maar Aerts gaf niet op en pakte de overwinning terug met een high kick die Van Esdonk knock‑out sloeg. De Amerikaanse vechter Patrick Smith was zijn volgende tegenstander. Smith stond bekend om zijn agressieve stijl, maar ook hij kon niet op tegen Aerts’ kracht en snelheid. Aerts sloeg hem KO nog geen minuut in de eerste ronde.
De finale van dat toernooi bracht Masaaki Satake tegenover hem. Aerts was constant aan de aanval en raakte vaker en harder dan zijn Japanse tegenstander. De jury gaf hem unaniem de overwinning, waarmee hij zijn eerste K‑1 World Grand Prix‑titel won.
Na zijn succes in Japan stond Aerts weer in Nederland, tijdens de Night of the Stars in Rotterdam. Daar ontmoette hij opnieuw Rob van Esdonk en sloeg hem weer knock‑out met een high kick. In de halve finale versloeg hij Glenn Wijngaart, om daarna in de finale te staan tegen Frank Lobman. Lobman was al 38 jaar oud, maar een ervaren vechter. Aerts ging in de tweede ronde vol door en liet geen ruimte: de coach van Lobman gooide de handdoek in de ring, een teken dat de strijd voorbij was.
Waar anderen misschien rust hadden genomen na zijn wereldtitel, ging Aerts gewoon door. Nog in 1994 verdedigde hij zijn WMTA‑titel tegen Ergin Solmaz in Amsterdam en reisde hij terug naar Japan om Glen Parker met een knie op de mat te sturen in de eerste ronde.
1995 was het jaar waarin Aerts alles overwon wat op zijn pad kwam. Op 3 maart versloeg hij Kirkwood Walker met een knock‑out via een lage trap in de derde ronde tijdens het K‑1 Grand Prix ’95 Opening Battle. Die overwinning bezorgde hem een plek in het grote K‑1 World Grand Prix ’95 toernooi.
In de kwartfinale versloeg hij de Japanse karateka Toshiyuki Atokawa met een serie sterke stoten in de eerste ronde. In de halve finale kwam hij Ernesto Hoost tegen, een bekende tegenstander uit het verleden. Het gevecht was zo gelijk dat de jury na drie ronden een gelijkspel gaf. Dus volgde er een verlengde ronde. Daarin was Aerts net iets beter en won hij unaniem.
In de finale stond hij tegen de Franse zwaargewicht Jérôme Le Banner, die zijn tegenstanders knock‑out sloeg op weg naar de eindstrijd. Aerts maakte echter korte metten door Le Banner al in de eerste ronde met een krachtige body shot KO te slaan. Zo werd hij voor de tweede keer op rij K‑1 World Grand Prix‑kampioen.
Maar Aerts’ dominantie stopte niet bij die wereldtitels. In juli 1995 versloeg hij Michael Thompson met een technische knock‑out tijdens het K‑3 Grand Prix in Nagoya. Later dat jaar, in Amsterdam, pakte hij de WMTA Superzwaargewichttitel door Hubert Numrich op punten te verslaan. En op 9 december sloot hij het jaar spectaculair af met een knock‑out van de Zuid‑Afrikaan Mike Bernardo, een vechter die bekendstond om zijn enorme vuisten.
Die KO binnen 42 seconden was het eerste van in totaal zes ontmoetingen met Bernardo tussen 1995 en 1998, en het markeerde het begin van een van de grootste rivaliteiten in de K‑1‑geschiedenis.
Voor vechtsportfans blijft het succes van Peter Aerts in 1995 een mijlpaal. Niet alleen vanwege de twee wereldtitels op rij, maar ook omdat hij tegen de beste zwaargewichten van zijn tijd vocht en ze versloeg. Zijn jaren bij K‑1 gaven kickboksen in Nederland een internationaal gezicht.
Met zijn krachtige kicks, zijn karakter en zijn onverzettelijkheid werd Aerts een van de meest geliefde en gerespecteerde namen in de sport. Zijn prestaties laten zien waarom hij tot de grootste kampioenen uit de Nederlandse vechtsportgeschiedenis behoort.
Lees het artikel op de mobiele website