Een lichaam dat leegloopt, een geest die wil doorgaan. De Nederlandse UFC vechter Reinier de Ridder zat diep, maar kijkt vooruit met nieuwe energie. Hij moest opgeven in zijn recente partij.
UFC'er Reinier de Ridder voelt zich eindelijk weer mens. Na zijn nederlaag in oktober tegen Brendan Allen en weken van totale uitputting is hij terug in training. Vanuit het zonnige Florida klinkt hij rustig, maar duidelijk: “Ik voel me eindelijk beter", zegt hij tegen voormalig UFC vechter Stefan Struve.
Achter die woorden schuilt een lange zoektocht. Want in Vancouver stortte hij in, midden in de partij. “Na die takedown in de tweede ronde herinner ik me niets meer,” zegt hij. “Mijn lichaam was gewoon leeg.” De oorzaak bleek bloedarmoede, een probleem dat al eerder sluimerde, maar nu zijn tol eiste. “HB-waardes onder de laagste grens,” noemt hij het zelf. “Stront.”
In elf maanden vocht hij vijf keer. Teveel, blijkt nu. De Ridder gooide alles in de strijd, maar vergat zijn grenzen. Trainingskampen werden zwaarder, herstel moeizamer. En niemand zag het beter dan zijn hoek. Na de vierde ronde in Vancouver kwam er geen reactie meer uit De Ridder. “Jaroen vroeg of ik door kon. Ik kon niet eens antwoorden.”
Het besluit van zijn corner om de handdoek te gooien, werd niet overal begrepen. Maar De Ridder is daar kraakhelder over: “Ik ben mega trots op die beslissing.” Volgens hem zijn er genoeg gevechten waarin die keuze uitblijft. Zijn team durfde het wel aan. En dat redde hem, misschien wel letterlijk.
De Ridder is weer aan het sparren. Dankzij zuurstoftherapie, supplementen en rust voelt hij zich sterker dan in maanden. Hij weet nu waar de fout zat. “Ik wilde te veel,” geeft hij toe.
Toch blijft de drive. Nieuwe tegenstanders dienen zich aan. De naam Paulo Costa valt, en ook een mogelijke clash met Caio Borralho wordt niet uitgesloten. De Ridder laat weinig los, maar zijn toon verraadt iets: hij is nog lang niet klaar.
Lees het artikel op de mobiele website