Errol Zimmerman is bijna 40, maar voelt zich nog achttien. In de ring blijft hij gevaarlijk. Buiten de ring haalt hij zijn kracht uit zijn moeder – en een Big Mac.
Hij had het bijna opgegeven. Want de reden waarom Errol Zimmerman terugkeerde naar Glory – een gevecht tegen Rico Verhoeven – viel plots weg. “Ik wilde hem knock-out slaan. Dat was mijn enige doel,” zegt hij.
Nu moet hij het doen met het toernooi Last Heavyweight Standing, waarin drie partijen op één avond beslist worden. Maar volgens zijn trainer blijft Errol gevaarlijker dan ooit. “Als hij de knop omzet, is hij niet te stoppen,” zegt hij. “Errol wil zijn kop van zijn romp slaan. En hij meent dat.”
Zimmerman twijfelde, maar zijn moeder gaf hem het duwtje. “Ze zei: zet Rico uit je hoofd en pak gewoon die titel.” Het was precies wat hij nodig had. De liefde van het publiek deed de rest.
Errol Zimmerman
En dus staat hij op 7 februari gewoon in het GelreDome, tegenover de jonge Marokkaan Anis Bouzid. “Ik kende hem niet eens, maar hij heeft het goed gedaan. Toch denk ik dat ik hem in de eerste ronde pak.”
Thuis is Zimmerman rustig. Hij is vader van drie kinderen en zag zijn dochter zelfs even de ring in stappen. “Ik hoopte dat ze zou stoppen na een paar klappen. Maar ze won gewoon vijf wedstrijden.”
Nu begint zijn zesjarige zoontje ook te vragen naar kickbokslessen. Errol lacht, maar weet dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Wie hem in het dagelijks leven tegenkomt, ziet een vriendelijke reus. Maar in de ring verandert hij. “Vroeger ging het knopje om als iemand niet sorry zei. Nu heb ik controle.” Dat verschil maakt hem scherper. Meer gefocust. Minder wild, maar niet minder gevaarlijk.
En dat is nodig. Want in het toernooi moet hij drie keer winnen. En dat lukt alleen als de knop aan blijft.
Lees het artikel op de mobiele website