Zij vertrekken via de achterdeur, terwijl andere vechters hun naam in steen beitelen. ONE Championship heeft vijf atleten laten gaan, maar voor Nederlanders Nieky Holzken en Regian Eersel is hun plek onaantastbaar. Zij blijven wél, dankzij jaren van prestaties in de ring.
De lijst met vertrekkers is niet mals: Denis Puric, Anissa Meksen voormalig Glory super Bantamgewicht kampioen, Dmitry Menshikov die ook bij glory in de ring stond, Nicolas Vigna en Tagir Khalilov zijn allemaal weg bij de Aziatische toporganisatie. Het zijn namen die ooit als kanshebbers werden binnengehaald, maar door nederlagen, blessures of dopingschorsingen uiteindelijk niet leverden.
Dat contrast is duidelijk zichtbaar wanneer je kijkt naar wie blijft. Regian Eersel, geboren in Suriname en uitgegroeid tot Nederlands vechtsportfenomeen, verdedigde met succes zowel de lichtgewichttitel in kickboksen als in Muay Thai bij ONE. Zijn dominantie is ongeëvenaard, zijn discipline onaangetast. En dan is er nog Nieky Holzken – de voormalige Glory-kampioen – die al sinds zijn debuut bij ONE een vaste waarde is.
Denis Puric had zijn moment. Overwinningen tegen Nguyen Tran Duy Nhat en Jacob Smith gaven hoop. Maar daarna begon de neergang: verlies tegen Rodtang, een TKO tegen Jaosuayai en een pijnlijke nederlaag tegen Takeru. In vier partijen geen winst. In Tokio werd het laatste hoofdstuk geschreven.
Terwijl Puric sneuvelde in Japan, blijft Eersel daar ongeslagen. Zijn precisie, afstandsgevoel en ijzeren uithoudingsvermogen maken hem een nachtmerrie voor elke tegenstander.
Anissa Meksen kwam in 2021 binnen met een indrukwekkende staat van dienst. Maar geen titel, geen échte doorbraak. Beslissingsnederlagen op cruciale momenten deden haar de das om. Haar afscheid voelt als gemiste kans.
Holzken, al jaren ouder dan veel van zijn tegenstanders, blijft intussen relevant. Zijn ervaring uit de Glory-periode én zijn agressieve stijl zorgen ervoor dat hij nog steeds topgevechten draait bij ONE. Voor hem geldt: zolang de motivatie er is, blijft hij gevaarlijk.
Menshikov kreeg meteen een titelgevecht bij zijn debuut, maar werd in minder dan een minuut gestopt. Daarna kwam de dopingschorsing. Khalilov viel uit met een oogblessure en werd niet opnieuw gecontracteerd.
Hun verhalen staan haaks op dat van Eersel, die al jaren vecht zonder incidenten, en elke keer professioneler lijkt te worden.
Drie gevechten, drie verliespartijen. Nicolas Vigna had inzet, maar kwam simpelweg tekort. Bij ONE telt nu meer dan ooit: momentum en prestaties. Voor Eersel en Holzken betekent dat nog steeds: zekerheid op nieuwe topgevechten. Voor de vijf vertrekkers is het hopen op een herkansing, elders.
Lees het artikel op de mobiele website