Michael Boapeah zegt het zonder omweg. Soms neemt de woede het nog over. Niet op straat, maar in de ring. De GLORY-vechter kijkt terug op een zware periode, een pijnlijk verlies en een les die hem opnieuw heeft gevormd.
De kickbokser uit Den Haag is nog altijd overtuigd van zijn doel. Wereldkampioen worden. Maar volgens Boapeah zit zijn grootste tegenstander soms niet tegenover hem, maar in zijn eigen hoofd. Zo verteld hij, in de Vechtersbazen Podcast.
Drie jaar geleden maakte Boapeah zijn debuut op het hoogste podium van het kickboksen. Hij had amper drie partijen in de A-klasse gevochten toen hij al in GLORY stapte. Veel mensen vonden het te vroeg.
Boapeah dacht daar anders over. Hij wilde meteen laten zien dat hij thuishoorde tussen de topvechters.
In de jaren daarna volgden zware gevechten en belangrijke momenten. Hij verloor, stond weer op en groeide. Overwinningen op sterke tegenstanders brachten hem steeds dichter bij de top van de divisie.
Volgens Boapeah kwam er na een verlies tegen Donovan Wisse een belangrijke omslag. Vanaf dat moment begon hij het spel van kickboksen beter te begrijpen.
Hij stopte met alleen oorlog maken in de ring. In plaats daarvan ging hij meer vertrouwen op techniek, timing en geduld.
Toch blijft één ding lastig. De emotie die diep in hem zit.
Boapeah geeft toe dat hij soms zo graag wil winnen dat hij zijn eigen plan vergeet. Dan verandert een technische partij ineens in een harde oorlog.
“Als ik te graag wil winnen, vergeet ik soms het spelletje,” zegt hij. “Dan ga ik weer in die war-modus.”
Volgens de vechter is dat precies het moment waarop hij niet de beste versie van zichzelf is. Hij denkt zelfs dat hij een groot deel van zijn nederlagen eerder tegen zichzelf verloor dan tegen zijn tegenstander.
De sleutel ligt volgens hem in controle. Rustig blijven, afstand houden en het gevecht lezen. Wanneer hij kickboksen benadert alsof hij aan het sparren is, voelt hij zich het gevaarlijkst.
Ondanks een recente nederlaag weigert Boapeah om te twijfelen aan zijn pad. Hij kijkt zijn gevechten vaak tientallen keren terug om te begrijpen waar het misging.
Dat doet pijn, maar volgens hem maakt het hem beter.
Na een verlies neemt hij even afstand, maar daarna komt het vuur weer terug. De kickbokser is ervan overtuigd dat hij zijn doel uiteindelijk zal halen.
“Ik ben nog steeds Michael Boapeah,” zegt hij. “Ik ga door tot ik kampioen ben.”
Tijdens een recente reis naar Ghana werd Boapeah opnieuw geconfronteerd met zijn eigen verhaal. Zijn familie ontving hem daar als een held.
Vooral het moment met zijn moeder raakte hem. Als jonge jongen hoorde zij vaak alleen slechte verhalen over hem.
Nu hoort ze dat haar zoon op grote podia vecht en duizenden fans trekt.
Dat besef gaf hem nieuwe energie. Boapeah weet dat zijn weg niet altijd makkelijk was, maar juist die weg heeft hem gevormd tot de vechter die hij nu is.
Lees het artikel op de mobiele website