Hij is pas 25, komt uit Den Haag, en vecht voorlopig ‘slechts’ als reserve. Maar Michael Boapeah voelt het vuur. Eén blessure en zijn droom ligt ineens open: wereldkampioen zwaargewicht worden bij Glory. En de titel van Rico Verhoeven erven.
Het lijkt een verre kans, maar Boapeah bereidt zich voor alsof hij de finale moet vechten. Als hij opnieuw de ring instapt op 7 februari tijdens Glory 105 in het GelreDome Arnhem.
Boapeah is geen nieuwkomer. Hij won onlangs het kickboks toernooi voor lichtzwaargewichten tijdens Collision 8 en versloeg in de finale nota bene Milos Cvjeticanin. Diezelfde Cvjeticanin staat nu in het hoofdtoernooi voor de zwaargewichttitel. Precies dat geeft extra lading aan Boapeahs deelname aan het reservegevecht.
De kans dat hij in actie komt, hangt af van een blessure bij een van de acht deelnemers. Maar Boapeah twijfelt geen moment. “Ik train alsof ik de finale vecht. Gaat de deur open, dan storm ik erdoor.”
De overgang van lichtzwaargewicht naar het zwaargewicht is niet vanzelfsprekend. Toch lijkt Boapeah het verschil in kilo’s geen probleem te vinden. Hij ziet zijn snelheid juist als wapen tegen de zwaardere mannen. “Mijn plan is om nog meer grote namen een lesje te leren, te beginnen met Nidal,” zegt hij over zijn aankomende reservepartij tegen Bchiri.
Boapeah won tien van zijn laatste twaalf gevechten bij Glory. Twee keer verloor hij van Donovan Wisse, beide keren om de wereldtitel in het middengewicht. Maar nu de weg omhoog is ingezet, lijkt zijn plafond ineens veel hoger te liggen.
Dat hij van ver komt en op meerdere gewichtsklassen indruk maakt, maakt Boapeah’s opmars extra bijzonder. Het idee dat hij op 7 februari met een beetje geluk de ring instapt en zich plots kan kronen tot kampioen, spreekt tot de verbeelding.
Zelf blijft hij realistisch én hongerig. “Als ik op dit niveau kan presteren, waarom zou ik mezelf dan beperken tot de gewichtsklassen war in ik nu vecht”
Lees het artikel op de mobiele website