Er klonk boegeroep, stil protest en digitale hoon. Tai Tuivasa kreeg zaterdagavond geen kans op eerherstel. Na zes verliespartijen op rij ging hij er opnieuw kansloos af, dit keer tegen Tallison Teixeira op UFC 325. Fans vragen massaal om zijn afscheid. En ondertussen groeit de kritiek op wat ooit de kroon van de UFC was: de zwaargewicht divisie.
Joe Rogan noemde de divisie al vaker ‘shallow’. Maar volgens analisten als Jordan Ellis is dat nog vriendelijk uitgedrukt. “We zijn de bodem allang voorbij,” schreef hij daags na UFC 325. De situatie is pijnlijk. De UFC heavyweightklasse, ooit het paradepaardje van de organisatie, ligt in duigen.
Prominenten, waaronder Dana White zelf, geven openlijk de voorkeur aan flyweights. Niet vanwege gewicht, maar door gebrek aan spektakel. Er staan te weinig fitte, vaardige zwaargewichten onder contract. De top is smal. De rest is middelmatig, uit vorm of gewoon niet klaar voor dit niveau.
Sinds de terugkeer van Jon Jones en het vertrek van Francis Ngannou loopt de divisie stroef. Tom Aspinall leek even de redder. Maar na een veelbesproken no contest tegen Ciryl Gane – veroorzaakt door een dubbele oogprik – is ook hij uitgeschakeld. Wanneer hij weer vecht, weet niemand.
Intussen stapelen de gemiste kansen zich op. Gevechten komen niet van de grond. De interimtitel blijft zweven. En er is geen nieuw gezicht dat de leegte overtuigend kan opvullen.
Eén naam keert steeds terug in de discussie: Rico Verhoeven. De Nederlandse kickbokslegende is momenteel vrij man. Hij aast op een bokspartij tegen Oleksandr Usyk, maar wordt door kenners genoemd als redder van de UFC-zwaargewichten. “Zelfs als het mislukt, hij brengt tenminste vuur,” stelt Ellis.
De UFC lijkt die kans te laten liggen. Volgens insiders is het gebrek aan lef – of visie – het werkelijke probleem. Niet het talent, maar het werven ervan. En zolang dat niet verandert, rest er weinig hoop in de MMA.
Lees het artikel op de mobiele website