Het was een vreemde ontknoping, maar geen lege. Mory Kromah stond aan het einde alleen overeind. Zonder finale pakte hij de Glory zwaargewichttitel en nam hij de troon over die Rico Verhoeven vacant liet.
De zaal begreep het eerst nauwelijks. Daarna viel alles op zijn plek.
Kromah begon zijn toernooi met een zware partij tegen Michael Boapeah. Het werd een fysiek gevecht waarin hij diep moest gaan, maar hij bleef overeind en zette de eerste stap richting de titel. Daarmee maakte hij meteen duidelijk dat hij niet gekomen was om af te wachten.
Na Boapeah volgde Tariq Osaro, vooraf gezien als toernooifavoriet. Ook deze partij vroeg alles van Kromah. Hij vocht met druk en bleef het initiatief houden. Aan het eind kreeg hij opnieuw de beslissing mee. Daarmee plaatste hij zich voor de finale en kwam de titel binnen handbereik.
In de finale zou Milos Cvjeticanin tegenover hem staan. Cvjeticanin had zich echter al vroeg in het toernooi geblesseerd. In zijn eerste partij tegen Sofian Laidouni brak hij een teen. Die blessure bleek te zwaar. Hij kon niet verder en het finalegevecht ging niet door. Wat resteerde was onzekerheid.
Na het wegvallen van Cvjeticanin werd gekeken naar de reservevechters. Geen van hen wilde nog tegen Kromah aantreden. Daarmee kreeg het toernooi een zeldzaam einde. Zonder laatste gevecht werd Kromah uitgeroepen tot winnaar van het Glory zwaargewichttoernooi. Een Glory-analist noemde het ongebruikelijk, maar wees erop dat Kromah zijn werk al had gedaan door twee zware tegenstanders te verslaan.
De titel kwam vrij na het vertrek van Rico Verhoeven bij Glory. Kromah liet dat moment niet ongemerkt voorbijgaan. Direct na zijn winst richtte hij zich tot Verhoeven. “Rico moet terugkomen en zijn handschoenen in de ring neerleggen,” zei hij.
Niet op sociale media, maar in het moment zelf. Daarmee gaf hij extra lading aan een titel die zonder finale werd beslist, maar niet zonder betekenis.
Lees het artikel op de mobiele website