Op 23 mei staan Rico Verhoeven en Oleksandr Usyk tegenover elkaar in Gizeh, Egypte. Maar nog voor de eerste bel klinkt, valt één ding direct op. Usyk brengt zijn geloof zichtbaar mee, tot op zijn boksbroek. Het gaat groter voelen dan sport.
Usyk ziet zijn carrière anders dan veel anderen. Hij vertrouwt niet alleen op zijn lichaam, maar ook op wat hij zelf als hogere kracht ziet.
Hij spreekt daar open over. Hij zegt dat hij niet alleen op spieren bouwt, maar op iets groters.
Dat zie je terug in alles rondom zijn boksgevechten. Van zijn voorbereiding tot het moment dat hij de ring instapt.
In de ring blijft Usyk opvallend kalm. Waar anderen versnellen of breken, houdt hij controle.
Zijn geloof speelt daarin een duidelijke rol. Hij bidt voor en na zijn gevechten en neemt die rust mee naar binnen.
Dat maakt hem lastig te lezen. Hij raakt niet snel in paniek en blijft dicht bij zijn plan.
Wat Usyk gelooft, houdt hij niet voor zichzelf. Hij draagt het letterlijk uit.
Op zijn boksbroek is zijn overtuiging zichtbaar. Het is geen detail, maar een bewuste keuze.
Voor hem draait het niet om ego. Hij ziet zijn carrière als iets dat groter is dan alleen winnen of verliezen.
Voor Verhoeven verandert de voorbereiding niet, maar het maakt het gevecht wel anders.
Hij staat tegenover iemand die niet alleen fysiek en technisch sterk is, maar ook mentaal stevig staat.
Op 23 mei komt alles samen in Gizeh. Niet alleen twee vechters, maar ook twee manieren van kijken naar de sport.
Lees het artikel op de mobiele website