De woorden waren groot, de test nog groter. Tony Jas sprak ze hardop uit en leverde daarna. Afgelopen zaterdag stal hij de show op Holzken Fight Night, op een avond die ook het afscheid van Nieky Holzken markeerde.
Het gala leek vooraf om één man te draaien, maar het was Tony Jas die bleef hangen. In zijn zevende profpartij bokste hij zes ronden op hoog tempo en won overtuigend. Geen knock-out, geen acht tellen, wel controle en lef. “Ik heb de grootste cojones in het boksen,” zei hij vooraf. Het klonk brutaal, maar kreeg nu gewicht.
Zijn trainer noemde het na afloop geen toeval. De keuze voor deze tegenstander was bewust. Een man met 31 overwinningen, 21 via knock-out en slechts vijf nederlagen. Geen enkele Nederlandse profbokser had in dit stadium zo’n naam aangenomen.
Juist daarom telde deze partij. Niet voor de hype, maar voor de waarheid.
Tony Jas in actie tijdens Holzken Fight Night
De knock-outs zijn goed voor de cijfers, maar bouwen geen carrière. Wie hogerop wil, moet rondes maken tegen druk. Dat gebeurde. Alle zes ronden gingen naar Jas. De leverstoot, zijn handelsmerk, bleef uit omdat de tegenstander gesloten stond.
Halverwege schakelde Jas over naar southpaw. Ook daar vond de ander geen antwoord op.
In zijn eindspeech was Jas eerlijk. Hij voelde de vermoeidheid in de slotfase en gaat daar direct aan werken. Dat past bij de aanpak van zijn team. Na zes profpartijen opnieuw zes ronden, geen acht. Eerst beheersen, dan opschalen. Die lijn verklaart ook waarom een WBF-titel bewust werd geweigerd.
“Als ik mezelf wereldkampioen noem, dan is dat met een WBC, WBA, WBO of IBF,” zei Jas eerder. Die uitspraak blijft staan. Zijn ranking schoot na dit gevecht omhoog naar 136 op de wereldranglijst. Het is geen eindpunt, maar een begin.
Deze partij liet zien wat Jas nog meer kan bieden. Hoog tempo, aanpassingsvermogen en discipline over zes ronden. Zijn trainer vatte het simpel samen. Eerst kwaliteit, dan pas lawaai.
En wie goed keek zaterdagavond, zag dat het Nederlandse boksen daar misschien weer iets aan heeft.
Tony Jas verslaat IBF uitdager Gino Godoy en onderstreept zijn ambities
Voor Tony Jas had deze overwinning ook een persoonlijke lading. Hij droeg het gevecht op aan zijn vader, die niet aanwezig kon zijn, en aan Yolanda “Lonnie” Ali, de weduwe van Muhammad Ali.
Recent sprak Jas met haar via een videogesprek. Daarbij gaf zij aan hem te willen begeleiden als godmother.
Niet in een publieke rol, maar inhoudelijk, over discipline, mentale kracht en nalatenschap. Een ontmoeting in de Verenigde Staten staat later dit jaar gepland.
Tony Jas wacht niet op makkelijke stappen. In een sport waar opbouw vaak belangrijker lijkt dan uitdaging, blijft hij kiezen voor weerstand.
Na deze overwinning is duidelijk dat Tony Jas niet wacht op erkenning.
"Hij dwingt zijn plek af, gevecht na gevecht", zegt Tommy van Maanen, ondernemer en boksliefhebber, die het Nederlandse profboksen al jaren op de voet volgt.
Lees het artikel op de mobiele website